به ياد و نام و اميد و ...

و فراغتي حاصل شد و فرصتي براي پرداختن به آنچه كه از نظرم اساس و پايه تمام تفكرات و اعتقادات مرا شكل مي دهد ، پرداختن به خدا كه برايم مجهول بزرگي است كه حدود يك سال است ايجاد شده و تاكنون پاسخي قانع كننده و تمام كننده ي شبهات برايش نيافته ام!

اي هر آنكه اين نوشتار را مي خواني و اميد داري به روشنگري و روشنفكري و با هدف و انگيزه زيستن ، كمكم كن در يافتن اين مجهول بزرگ زندگي كه در حال حاضر هدف اصلي زندگي ام نيز هست!

خداي من!

نمي دانم از خدايم چه بگويم اما اون خدايي كه من مي پرستم ،‌يك زماني خيلي بيشتر از الان در امور زندگي ام دخالت داشت به طوري كه كوچكترين اتفاقات هم به خواست اون بود و من عروسكي بودم كه به اراده او حركت مي كردم!

اما با خواندن كتابهايي از سروش و شريعتي و شنيدن سخنراني هايي چند به يقين دانستم كه من نقشي فراتر از اينها در اداره زندگي ام دارم! زندگي ام به دست من با اراده من و با تلاش من است كه شكل مي گيرد و وجود مي يابد و خدا هم هست و بعد از اين می رسم به اشكال بزرگ اعتقادي كه نقش خدا در زندگي ام تا چه حد است؟ چه اموري و چه  حوادثي از زندگي ام به خواست او تغيير كرده و شكل گرفته و آيا مي توان در هر ناكامي به سراغ گزينه آرام بخش "خواست خداست!" رفت؟  واقعيت كدام است؟

آيا زندگي ما يك برنامه ي از پيش نوشته شده اي است كه در مسيرش حركت مي كنيم و تنها حق انتخاب در اموري كه در مسير كلي خللي وارد نمي كنند به ما داده مي شود (مثل اينكه براي سير كردن خود چه غذايي بخوريم!)

و يا نه زندگي با تمام فراز و نشيب هايش در پيش رويمان قرار گرفته و انسان است و حق انتخاب براي تعيين نوع زندگي ! والبته در اين مسير از كمك هاي خدايش بي بهره نمي ماند.(و اين كمك ها  تا چه حد است خود سوال ديگري است كه در صورت انتخاب اين گزينه مطرح مي شود)

...